Τρόποι εξοικονόµησης νερού

Σε περιπτώσεις που 'έκτακτα' θα χρειαστεί να περάσεις µεγάλη περίοδο στη θάλασσα, είναι η πρώτη σου έννοια: τα µοντέρνα life raft, έχουν σακουλάκια µε νερό σε µερίδες, µηχανισµούς υγροποίησης και συλλογής της υγρασίας, ώστε να γεµίζεις εκ νέου τα σακουλάκια και, φυσικά, σύστηµα συλλογής του βρόχινου νερού –αν είσαι τυχερός και βρέξει. Είναι ξεκάθαρο ότι για να επιζήσεις ενός ναυαγίου, µε το που θα κάνεις τον σταυρό σου που ανέβηκες στο life raft, πρέπει να ξεκινήσεις υπολογισµούς για τα αποθέµατα νερού σε σχέση µε το πόσοι ακόµα σώθηκαν µαζί σου. Παράλληλα, να εφαρµόσεις την πιο αυστηρή και πειθαρχηµένη πολιτική της ζωής σου για τη διαχείριση του. Το για πόσο χρόνο θα τη βγάλεις καθαρή, εξαρτάται από αυτό.

Το νερό, λοιπόν, είναι από τα πιο σηµαντικά στοιχεία για την επιβίωση του ανθρώπου στη θάλασσα. Όµως, δεν είναι µόνο η έκτακτη ανάγκη που χρειάζεται προγραµµατισµό και σωστή διαχείριση. Όταν σκοπεύεις να περάσεις µεγάλα διαστήµατα στη θάλασσα από επιλογή, χρειάζεται προγραµµατισµός και εφόδια: µπουκάλια µε νερό, δεξαµενές µε νερό ή ακόµα και αφαλατωτής.

Πώς όµως βρίσκεις πόσο νερό θα χρειαστείς για το διάστηµα παραµονής σου στη θάλασσα; Για παράδειγµα σε ένα πέρασµα του Ατλαντικού που θα διαρκέσει πάνω-κάτω 15 µέρες σε συνθήκες αγώνα, πώς θα οδηγηθεί η σκέψη σου; Γιατί αφενός σε passage αγώνες δεν έχει το πλήρωµα την ανάγκη για νερό που έχει σε αγώνες όρτσα-πρίµα, όπου ιδρώνει συνέχεια, αλλά επειδή είναι πολλές οι µέρες πρέπει κανείς να συνυπολογίσει και τον παράγοντα του βάρους. ∆εν ξεκινάς να περάσεις τον Ατλαντικό αν δεν είσαι απολύτως σίγουρος ότι σου φτάνουν οι προµήθειες, αλλά, από την άλλη, πόσο ανταγωνιστικός θα είσαι κουβαλώντας µια ποσότητα νερού που θα σε κάνει να νιώσεις ασφαλής;

Το 2014, στα πλαίσια του ARC (Atlantic Rally for Cruisers) το περιοδικό yachting world πραγµατοποίησε µια έρευνα για τον λόγο αυτόν. Πόσο νερό πήραν µαζί, σε τι µορφή, πώς το χρησιµοποίησαν και τι συµβουλές είχαν να δώσουν για το θέµα εξοικονόµησης νερού. Η πλειοψηφία απάντησε ότι είναι βασικό να εγκαταστήσει κανείς αφαλατωτή. Άλλωστε, το βάρος του αφαλατωτή που θα είχε προστεθεί στο σκάφος είναι σαφώς µικρότερο από το αντίστοιχο νερό που θα έπρεπε να κουβαλάνε µαζί από την αρχή του αγώνα. Ο αφαλατωτής στο σκάφος, όµως, δεν είναι και η απόλυτη λύση. Πρέπει να έχει εγκατασταθεί πολύ πριν από τον αγώνα, ώστε να προλάβει να γίνει επαρκής έλεγχος σωστής λειτουργίας, να συντηρείται τακτικά και να έχουν προβλεφθεί και εναλλακτικές αφού συχνά πυκνά… χαλάει!

Οι ανάγκες επάνω στο σκάφος που καταγράφηκαν από όλους ήταν σαφείς µε πρώτη το να έχουν πόσιµο νερό. Στη συνέχεια, για µπάνιο, µαγειρική, πλύσιµο πιάτων, πλύσιµο του σκάφους, πλύσιµο ρούχων. Η πιο παράξενη και µοναδική που καταγράφηκε από ένα Oyster 575 ήταν και η χρήση για… αραίωση του ουίσκι! Υπήρξε επίσης και ένα Lagoon 450 που δήλωσε µέσα στις ανάγκες του και 'νερό για το πλυντήριο', 'νερό για την παγοµηχανή' και 'νερό για το foot spa'…

Η πρόβλεψη που έκαναν για το εµφιαλωµένο νερό που είχαν µαζί είχε µεγάλη απόκλιση από σκάφος σε σκάφος. Παράγοντες που είχαν να κάνουν µε αυτό, ήταν ο αριθµός των µελών του πληρώµατος, το αν είχαν εγκαταστήσει αφαλατωτή και, φυσικά, το πόσο πειθαρχηµένοι ήταν σαν πλήρωµα. Αν θεωρήσουµε ότι κάθε λίτρο είναι και κιλό, µε την παρακάτω κατανοµή καταλαβαίνει εύκολα κανείς ότι στην εκκίνηση αρκετά σκάφη είχαν πολύ βάρος που κουβαλούσαν.

Βάρος που σε συνθήκες αγώνα είναι ζωτικής σηµασίας:

  • 37% του στόλου είχαν πάνω από 200 λίτρα
  • 16% του στόλου είχαν 150-200 λίτρα
  • 17% του στόλου είχαν 100-150 λίτρα
  • 13% του στόλου είχαν 50-100 λίτρα
  • 9% του στόλου είχαν 30-50 λίτρα
  • 8% του στόλου είχαν κάτω από 30 λίτρα

Κάποια ακόµα στατιστικά λένε τα εξής:

  • 109 σκάφη είχαν βρύση µε θαλασσινό νερό. 113 δεν είχαν.
  • 10 σκάφη είχαν εγκαταστήσει και εφεδρικούς αφαλατωτές.
  • 500 λίτρα, η µέση χωρητικότητα στον στόλο των 225 σκαφών.
  • 5 άτοµα ο µέσος αριθµός πληρώµατος στα σκάφη.
  • αριθµός ντους που έκαναν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού:

   - 3 ποτέ

   - 5 µία φορά

   - 2 δύο φορές

   - 9 κάθε 7 µέρες

   - 8 κάθε 5 µέρες

   - 9 κάθε 4 µέρες

   - 28 κάθε 3 µέρες

   - 46 κάθε 2 µέρες

   - 41 κάθε µέρα

   - 3 δύο φορές τη µέρα

   - 1 τρεις φορές τη µέρα!!!

Πώς, όµως, µπορούµε να χρησιµοποιήσουµε στη στεριά βασικές πρακτικές εξοικονόµησης στη θάλασσα χωρίς, φυσικά, να υποβαθµίσουµε την ποιότητα ζωής µας όπως προφανώς κάποιοι σε συνθήκες αγώνα;

Αφαλατωτές: το προφανές. Αν και ακόµα είναι ακριβό… 'άθληµα', πολλά άνυδρα µέρη υιοθετούν τη λύση αυτή. Αν και ένας τόσο µεγάλος αφαλατωτής έχει και µεγάλο κόστος κτήσης και συντήρησης, είναι µια πιο σταθερή και µόνιµη λύση από τις υδροφόρες.

Θαλασσινό νερό: Τα περισσότερα σκάφη χρησιµοποιούσαν θαλασσινό νερό για µαγείρεµα, µπάνιο ή και πλύσιµο ρούχων. (Χρησιµοποιώντας γλυκό νερό µόνο για ξέβγαλµα και αυτό µε συγκεκριµένες µεζούρες για οικονοµία.) Χρησιµοποιώντας για τις βασικές τους ανάγκες θαλασσινό νερό, ένα 10µελές πλήρωµα κατάφερε να χρειαστεί µόνο 500 λίτρα γλυκό νερό µέσα σε 15 µέρες που κράτησε για αυτούς ο αγώνας! Αυτό είναι 3,3 λίτρα νερό ο καθένας τη µέρα! Στη στεριά, η αλήθεια είναι ότι δεν µπορεί κανείς να εγκαταστήσει παράλληλο δίκτυο θαλασσινού νερού π.χ. για τα καζανάκια της τουαλέτας ή για καθαρισµούς. Άλλωστε τα άλατα θα το διάβρωναν αµέσως. Τα δίκτυα άρδευσης για πότισµα χωραφιών είναι κοντά σε αυτήν τη θαλασσινή πρακτική. Νησιά, όµως, µε πρόβληµα νερού, θα µπορούσαν να χρησιµοποιούν θάλασσα για χρήσεις που δεν ενοχλεί το αλάτι. Για παράδειγµα, στο δίκτυο πυρόσβεσης, αν υπάρχει, ή για καθαρισµούς δρόµων. Παράλληλα, οι πισίνες θα µπορούσαν να χρησιµοποιούν θαλασσινό νερό.

Πειθαρχία: Υπήρχαν σκάφη που έφυγαν να περάσουν τον Ατλαντικό µε 20 λίτρα εµφιαλωµένο νερό. Αυτό το είχαν µόνο για ασφάλεια. Κοιτούσαν να περνάνε µόνο µε την ποσότητα που παρήγαγε ο αφαλατωτής, που δεν ήταν και πολύ. Και τα κατάφεραν. Στη στεριά είναι δύσκολο να υπάρξει τέτοια πειθαρχία στα νοικοκυριά µε συγκεκριµένες µερίδες νερό για τον καθένα. Όµως, στη στεριά η µεγάλη κατανάλωση ίσως να µην γίνεται από τα νοικοκυριά, αλλά από επιχειρήσεις που έχουν και πιο µεγάλες ανάγκες. Αν κανείς βάλει στην εξίσωση και την οικονοµία που δύναται να κάνει µια επιχείρηση αν γίνει πιο πειθαρχηµένη στη χρήση του νερού, αποκτά περισσότερο νόηµα το να ξεκινήσει να σκέφτεται κανείς προς αυτήν την κατεύθυνση. Πειθαρχία στις επιχειρήσεις, µπορεί να σηµαίνει πολλά πράγµατα από το να φιλτράρει και να ανακυκλώνει το νερό ένα πλυντήριο αυτοκινήτων µέχρι το να χρησιµοποιούνται φίλτρα εξοικονόµησης νερού στα µπάνια ενός ξενοδοχείου.

Τρεχούµενο νερό: Συµβουλές κυβερνητών από τον αγώνα σε βάζουν σε αρκετές σκέψεις και για τη στεριά:

  • Όταν ανοίγεις τη βρύση, αµέσως κλείσε τη µισή.
  • Πλύνε τα πιάτα µε θαλασσινό και κλείσε τελείως τις κεντρικές βάνες του εσωτερικού δικτύου.
  • Μείωσε την πίεση του εσωτερικού δικτύου ώστε η ροή να είναι µικρότερη.
  • Κλείσε τις ηλεκτρικές αντλίες του δικτύου και χειροκίνητα γέµιζε κάθε πρωί µπουκάλια µε νερό για την ηµερησία χρήση από τον καθένα.
  • Μάζεψε το κρύο νερό από το ντους, όσο περιµένεις να έρθει το ζεστό.

Οι ιστιοπλόοι βλέπουν ζωντανά µπροστά τους το πρόβληµα και γίνονται εφευρετικοί µε το θέµα του νερού. Στο σπίτι µας, ανοίγουµε τη βρύση και το νερό τρέχει οπότε δεν προβληµατιζόµαστε ιδιαίτερα. Μήπως, όµως, πρέπει;

Επικοινωνία

Λ. Αλίμου 68, Aθήνα, 174 55

T. +30 210 98 20 114

F. +30 210 98 41 130

E. info@plefsimag.gr

Νέα Άρθρα

26 Φεβρουαρίου 2019
26 Φεβρουαρίου 2019

Plefsi Social

©2019 Plefsi. All Rights Reserved. κατασκευη ιστοσελιδας - XTD

Search